PTT
Statut Historia Informacje Odznaki PTT  Nowy Sącz Bezpieczeństwo GOPR Kontakt Księga Gości
                                   
Aktualności
Wycieczki i wyprawy
Regulamin wycieczek
Szlaki spacerowe
Przewodnicy
Na niebieskich szlakach
Przyjaciele
Relacje
GALERIA
Strona główna


Retezat



Wędrują po niebieskich szlakach

    Tak jak my teraz, tak i Oni chodzili po szlakach, zachwycali się widokami, rozpalali ogniska, zanurzali ręce w strumieniach i czuli ten przyjemny ból nóg po skończonej wycieczce... Teraz pewnie wędrują po niebieskich szlakach, i wygrzewają się na rajskich wrzosowiskach, ale kto wie, może czasami zatęsknią  i wtedy towarzyszą nam, niewidoczni, ale obecni. Chcielibyśmy, aby byli też obecni w naszej pamięci i świadomości. Wielu nowych członków PTT nie zdążyło poznać wymienionych tu osób, dlatego chcielibyśmy ocalić od zapomnienia tych, którzy odeszli. Zachęcamy do przysyłania zdjęć, wspomnień, informacji, które mogłyby przyczynić do stworzenia szczególnego pamiętnika ożywiającego przeszłość.  Człowiek żyje bowiem tak długo, jak długo żyje pamięć o nim.








Jacek Zaremba
Jacek Zaremba
1948-2017
dziennikarz

Zbigniew
                                  Gądek
Zbigniew Gądek
1954 - 2017
przedsiębiorca
Andrzej
                                  Zbozień
Andrzej Zbozień
1954 - 2016
przewodnik, elektryk

Zdzisław Krzyżanowski
Zdzisław Krzyżanowski
1926-2016
lekarz
Mieczysław Winiarski
Mieczysław Winiarski
1956-2015
Tarnobrzeg

Jan
                                    Krajewski
Jan Krajewski
1943 - 2013

 geograf
Szczęsny
                                    Wojciech Żółciński
Szczęsny Wojciech Żółciński
1940-2013
rehabilitant

Ryszard Patyk
Ryszard Patyk
1949 - 2012
przewodnik, manager

Ryszarda Paprocka
Ryszarda Paprocka
1933 - 2011
lekarz
Robert Mikusiński
Robert Mikusiński
1961 - 2011
inżynier
Wacław
                                  Raczkowski
Wacław Raczkowski
1948 - 2011
prawnik

Barbara Swierczyńska
Barbara Świerczyńska
1950 - 2011
urzędnik skarbowy
Eugeniusz Kłos
Eugeniusz Kłos
1927 - 2011
sędzia

Stanisław Chwastowicz
Stanisław Chwastowicz
1934 - 2011

przewodnik, sportowiec, nauczyciel

Eugeniusz Mrówka
Eugeniusz Mrówka
1939 - 2011

przewodnik, nauczyciel

Antoni
                                  Waligóra
Antoni Waligóra
1936 - 2010
pocztowiec
Andrzej Berezowski
Andrzej Berezowski
1943 - 2010
fotograf

Antoni Dąbrowski
Antoni Dąbrowski
1948 - 2010
przewodnik, fotograf, drukarz
Bogumiła Koszucka
Bogumiła Koszucka
1926 - 2010
przewodnik
Wiesław Listwan
Wiesław Listwan
1939 - 2009

przewodnik,
nauczyciel

Władysław
                                  Kowalczyk
Władysław Kowalczyk
1945 - 2009
przewodnik, inżynier

Jerzy Wiatrak
Jerzy Wiatrak
1929 - 2006

budowlaniec

Bogumil Frej
Bogumił Frej
1941 - 2004
terapeuta

Krzysztof Żuczkowski
Krzysztof Żuczkowski
1947 - 2004
przewodnik

Wojciech Brzeziński
Wojciech Brzeziński
1934 - 2003
przewodnik GOT, działacz społeczny


Witold
                                  Tokarski
Witold Tokarski
1909 - 2003
przewodnik, działacz turystyczny, nauczyciel

Zenon Gołdyn
Zenon Gołdyn
1931 - 2003
lekarz


Jacek Durlak
Jacek Durlak
1958 - 2004
przewodnik, działacz turystyczny i kulturalny

Jan Marchacz
Jan Marchacz
1936 - 1997
rzemieślnik

Stanisław Smaga
Stanisław Smaga
1953 - 1998
przewodnik,
nauczyciel


Eugenia
                                  Kuczyńska
Eugenia Kuczyńska
1920 - 1999
przewodnik
Ryszard Cybulski
Ryszard Cybulski
1936 - 1999
przewodnik, działacz turystyczny i sportowy


Franciszek Czuchra
Franciszek Czuchra
1916 - 1992
przewodnik, działacz turystyczny i sportowy

Adam Dzikiewicz
Adam Dzikiewicz
1934 - 1995
adwokat

Kazimierz Fyda
Kazimierz Fyda
1940 - 1995
nauczyciel

Jerzy
                                  Włoch
Jerzy Włoch
1934 - 1996
goprowiec,
sportowiec




NASZ PATRON
PROFESOR FELIKS RAPF
1891-1972

Prof.
                              Feliks Rapf120 lat temu urodził się patron naszego Oddziału profesor Feliks Rapf. Przypominamy jego sylwetkę, publikując skrót artykułu który w całości ukazał się w nr 1/37/ miesięcznika „Sądeczanin” . Jeszcze bardziej szczegółową jego biografię zawarła Urszula Wąsowicz w swojej pracy magisterskiej obronionej na krakowskiej AWF, z której obficie czerpałem.
Urodził się 11 stycznia 1891 roku w Tarnowie, w rodzinie Edmunda i Józefy. Szkołę powszechną ukończył w Zbarażu, naukę gimnazjalną rozpoczął w Tarnowie i kontynuował w Nowym Sączu, zdając z wyróżnieniem egzamin dojrzałości w I Gimnazjum im. Jana Długosza w 1909 roku. W latach 1909-1911 studiował na Politechnice Lwowskiej a 1911-1914 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Kazimierza. Po wybuchu I wojny światowej powołany został do służby wojskowej i znalazł się w Salzburgu. Walczył na froncie w południowym Tyrolu, gdzie został ranny. Po odzyskaniu niepodległości walczył w polskiej armii w stopniu kapitana w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920 roku. Po demobilizacji pracował przez rok jako nauczyciel w II Państwowym Gimnazjum w Tarnowie. Następnie na własną prośbę został przeniesiony do Nowego Sącza, z którym to miastem związał się na całe życie. Uczył w I Gimnazjum i Liceum im. Jana Długosza oraz w żeńskim Gimnazjum i Liceum im. Marii Konopnickiej. Ożenił się z Austriaczką Idą, z którą miał troje dzieci . Brał udział w kampanii wrześniowej, podczas której dostał się do niemieckiej niewoli. Po udanej ucieczce powrócił do Nowego Sącza, jawnie ucząc w dwóch szkołach zawodowych. Przez cztery lata prowadził również tajne nauczanie jako nauczyciel i egzaminator z matematyki, fizyki i chemii. Opracował wówczas skrypt z fizyki dla młodzieży uczącej się na tajnych kompletach. W styczniu 1945 roku przystąpił do organizowania nauki w I Gimnazjum i Liceum i do sierpnia 1946 roku pełnił obowiązki dyrektora. Następnie pracował tam jako nauczyciel fizyki. matematyki i astronomii, aż do przejścia na emeryturę w 1952 roku. Bardzo aktywnie działał w Polskim Towarzystwie Miłośników Astronomii, będąc współzałożycielem nowosądeckiego Oddziału. Jako emeryt kontynuował działalność pedagogiczną, prowadząc repetytoria dla kandydatów na wyższe studia, opracowując skrypty i podręczniki. Do końca życia był bardzo aktywny. Zmarł w Nowym Sączu 7 marca 1972 roku w wieku 81 lat i pochowany został na cmentarzu komunalnym przy ul. Rejtana. Jak mało o kim, tak o prof. Rapfie można powiedzieć że był „człowiekiem-instytucją”.
Postać profesora kojarzy się jednak przede wszystkim z turystyką górską. Jego działalność, tak w sferze organizacyjnej jak i publicystycznej, miała charakter twórczy. Wszedł na stałe do historii turystyki górskiej jako działacz wielkiego formatu i autor pionierskich dokonań w skali kraju. Pierwszą wycieczkę w Tatry odbył w 1903 roku. Począwszy od 1905 roku aż do wybuchu I wojny światowej, niemal każde wakacje spędzał w Zakopanem, poznając systematycznie Tatry. W lipcu 1908 roku zapisał się do Towarzystwa Tatrzańskiego. Podczas wojny, służąc w Tyrolu poznawał Alpy i prowadził tam kursy wysokogórskie. O jego wyjątkowej solidności świadczy fakt wysłania Towarzystwu z frontu pocztą polową 18 koron jako składkę członkowską za lata 1915-1917! W lutym 1922 roku zamieszkał w Nowym Sączu i wkrótce zapisał się do Oddziału „Beskid” Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Dnia 11 maja 1924 roku w czasie Walnego Zebrania Oddziału w nowosądeckim ratuszu , został wybrany prezesem Oddziału i pełnił tę funkcję przez 24 lata. Głównie dzięki niemu, nowosądecki Oddział stał się jednym z najprężniejszych w kraju. Z inicjatywy Feliksa Rapfa powstało w 1924 roku Koło w Krynicy, a następnie Koła w Grybowie i Starym Sączu. W dużym stopniu jego zasługą było uruchomienie w 1926 roku schroniska w Szczawnicy Niżnej na Piaskach a jedenaście lat później sztandarowej inwestycji Oddziału – schroniska na Przehybie. Prowadził szeroką działalność publicystyczną, będąc autorem wielu prac i artykułów w prasie turystycznej. Pionierskim dziełem był wydany w maju 1933 roku przewodnik „Park Narodowy w Pieninach”. Rok później ukazała się opracowana przez niego mapa tego pasma górskiego. Dużą wagę przykładał do organizacji wycieczek górskich dla członków Oddziału, a przede wszystkim dla młodzieży szkolnej. Był nie tylko organizatorem ale pełnił tu też funkcję przewodnika. Uczniów włączał w proces przygotowywania imprez tak, by byli ich świadomymi i aktywnymi uczestnikami. Jego pasją była fotografia. Wykonywane podczas wycieczek przeźrocza, wykorzystywał pożniej podczas licznych prelekcji które wygłaszał. Ostatnio, głośna stała się informacja że profesor począwszy od lat 30-tych, regularnie rejestrował na taśmie filmowej najważniejsze wydarzenia dziejące się w naszym mieście. Odbyły się już pierwsze pokazy jego kronik. Bardzo dużo czasu poświęcał znakowaniu szlaków w górach. Osobiście wyznakował 470 nowych szlaków turystycznych. Do historii polskiej turystyki wszedł jako autor nowoczesnego systemu znakowania. W połowie 1924 roku zaczął praktycznie stosować zasadę dodawania do koloru podstawowego dwóch białych pasków. Później wspólnie z Witoldem Milewskim opracował szczegółowy system i zasady znakowania, wydane w formie instrukcji. Dokonania profesora Rapfa doceniane były przez władze centralne PTT. W 1928 roku wybrano go zastępcą, a w 1935 roku członkiem Zarządu Głównego. Był też członkiem pierwszej komisji Górskiej Odznaki Turystycznej, powołanej przez PTT w 1935 roku.
Jego działalność przerwał wybuch II wojny światowej. Po powrocie z niewoli niemieckiej w październiku 1939 roku, zastał lokal Oddziału zdemolowany. Przeniósł więc dokumenty i materiały do swojego mieszkania. Natychmiast po zakończeniu wojny Oddział wznowił działalność i 6 czerwca 1945 roku ponownie funkcję prezesa powierzono Feliksowi Rapfowi. Z olbrzymią energią przystąpił do pracy, a przede wszystkim do odnawiania zniszczonych szlaków i odbudowy schronisk. Uruchomił też lokal Oddziału przy ul. Długosza oraz uporządkował i udostępnił bibliotekę Oddziału. Napisał też monografię schroniska na Przehybie. W sierpniu 1948 roku podczas Jubileuszowego Zjazdu Delegatów PTT odznaczony został Krzyżem Kawalerskim i otrzymał odznakę honorową PTT. Jednak w totalitarnie rządzonym przez komunistów kraju profesor Rapf nie widział miejsca na kontynuowanie dotychczasowej działalności. Dobiegała kresu era „jego” turystyki. 19 lutego 1949 roku zrezygnował z funkcji prezesa Oddziału oraz z funkcji członka Zarządu Głównego PTT. Pozostał jednak aktywnym działaczem turystycznym, ze szczególną pasją angażując się w wygłaszanie prelekcji ilustrowanych własnymi przeźroczami. Los PTT dopełnił się 16 grudnia 1950 roku, gdy na Zjeździe Delegatów , na polecenie władz Towarzystwo rozwiązało się, przekazując swój majątek PTTK które powołano dzień później. Zmieniało się oblicze turystyki górskiej. Zaczęto się powoływać na wzory sowieckie, gdzie nie było już miejsca na dawną romantyczną, ściśle związana z naturą górską wędrówkę. Zastąpiły ją masowe rajdy i zloty, podczas których nie było czasu i miejsca na obcowanie z przyrodą, a głównie na nachalną propagandę. Profesor pisał że do białej gorączki doprowadza go umasowienie turystyki i wpychanie w głowę każdego Polaka że jest uprawniony do turystyki czy chce czy nie chce oraz a niech taki indywidualny turysta spróbuje zanocować w schronisku. W lipcu 1951 roku objął posadę kierownika biura Oddziału PTTK, z której po roku zrezygnował. W 1956 roku został zmuszony do opuszczenia zajmowanego przez siebie mieszkania, w którym zlokalizowana była też siedziba Oddziału PTTK. Zamieszkał na peryferiach miasta , w pokoju bez wygód, wynajętym od obcych ludzi. Tak potraktowano człowieka który dla turystyki poświęcił ponad 30 pracowitych lat. Uraz pozostał do końca życia. Pisał wtedy: „Na skutek nieporozumień z Zarządem Oddziału musiałem nie tylko wystąpić z Oddziału, ale nawet zwróciłem dyplom członka honorowego”. Został wówczas członkiem Oddziału PTTK w Szczawnicy, a w 1969 roku przeniósł się do Oddziału PTTK w Krynicy z uwagi na lepszą dostępność komunikacyjną.
Postać profesora Feliksa Rapfa i jego zasługi dla turystyki górskiej nie zostały zapomniane. Jest on naturalnym patronem reaktywowanego w 1990 roku Oddziału „Beskid” Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.

Maciej Zaremba